Skidag:)

(Tenkte d va på tida at ej mæ la ut nåke her, so då kan ej fortelle om en fantastisk skidag i longrennsløypa).

Det var en gong ei prinsesse (av Oreteigen) som hadde kneskade, slik at ho ikkje kunne stå på slalom. Ditte blei eit stort og trist problem for ho når ho fekk vite om skidagen som skulen skulle arrangere dagen etter.. Ho gjekk heim og gret sine modige tårer, fordi alle vennane hinna skulle stå på slalom (eller telemark).. Prinsessa byrja å få mørke tankar, så mørke at ho vurderte sterkt å skulke skidagen.. Timane gjekk, og prinsessa fek mørkare og mørkare tankar, skidagen skulle skulkast! Men etter middag den dagen, ringte ei go Prinsessevennine (Prinsessa over Hatlestubben som tydeleg hadde begynt å få dårleg samvit for denne Prinsessa av Oreteigen), og spurte om dei ikkje skulle stå på langrenn i staden, det kunne jo ikkje vere so belastandes for kneet? Dei så gjorde.

Skidagen kom og prinsessene stod klare med treplankane til mødrene sine, klare for en dag med masse rettfram gåing. Dei gjekk og dei gjekk, men ikkje så veldi longt. Dei skulle gå ei langrennsløype på 12000meter, men etterkvart gjekk det opp for dei at dei hadde gått feil. Ikkje var der opptrakka langrennsspor, bakken var meget bratt, og dei møtte stadig på slalomarar som kjørde nedover i bakken. "HM.." tenkte den eine prinsessa, så sa den andre "På tide å snu?". Dei så gjorde.



Så fant dei en annen veg å gå i staden. Dei gjekk og dei gjekk, og denne gongen veldi langt. Opp en bakke og ned enn annan bakke, men ikkje dinne løypa helder hadde opptrakka langrennsspor, men den hadde (til likheit med den forrige) mange slalomkøyrarar som var på veg nedover. Så tok dei ein stopp i dinna skiinga si, og såg litt frammover. "HM.." tenkte den eine prinsessa, så sa den andre prinsessa " På tide å snu?". Dei så gjorde, igjenn.

Den tredje løypa dei fann seg var perfekt, mykje rett fram gåing, ingen slalom køyrarar, og det opptrakka langrennssporet var perfekt. Dei gjekk og dei gjekk, men dinne gongen berre 5 km før dei fant ut at det var på tide med mat og drikke. Prinsessene syntes maten (som dei hadde laga sjølve) smakte fantastisk god. Under lunsjen hadde den dårlege humoren komt krypandes. Og kven som snudde pil-skiltet, då dei fann ut at dei gjekk i den "ulovelege" retninga, er det framleis ingen som veit..

Så gjekk prinsesene ferdig løypa, og kom inn på varmestova med godt humør, men snudde straks. Då dei såg kven som var i varmestua fant dei fort ut at det var jo mykje finare ver ute, so dei sat ute og spiste opp appelsinene i staden. Snipp, snapp, snute, så var skidagen ute.

Og he ikkje gnagsåra grodd enda, ja so e dei der vell den dag i dag:)