En fantastisk dag!

Hundespanne mitt med Barstad framfor

Kaldt men GOLL=)

Harald Tunheim og mej

No he ej akkurat komt igjen frå sledetur på finnmarksvidda. Det va utrulig skøy! Skuter og ski folka va kanskje ikkje like fornøgde me all hondedriten i løypa. Hehehe, det vakje lite heller.

På turen fekk vi med oss heile den blå timen, fantastisk fint lys og fine fjell=) Det va herlig å stå på sleden og la tankane flyge og nyte utsikta. Alaskahuskyane e vanvittig flotte dyr også!

Ej drøymde mej selvfølgelig vekk med all dinna fine naturen rundt mej og pluttselig so va der en halvstor stein framfor mej. Den vart oppdaga forseint og ej kjaure i stor fart rett på den. Ej flaug av sleden, men hondane fortsatte framover. Ditte skulle heller ikkje bli det siste fallet.. Heilt mot slutten av turen på veg tilbake til furua, der oss hadde bål, blei det ganske hompete og stakkars Oda mista igjen kontrollen på ræsarhondane sine. So hondane måtte finne fram den siste biten sjølv. Heldigvis so vakje det berre ej som kløna:P Det va et par andre hundespann so kom springande utan sjåfør;)

Uansett so va det en kanobra tur!

Tenk mellom 60 og 70 huskya på tur.. Et vanvitti trøkk!